Slow living in de herfst: wasmiddel van paardenkastanjes

Eén van de zaken die wij al in tijden niet meer gekocht hebben, is wasmiddel. Sinds ik Lief geleerd heb hoe hij van een klein stukje Marseillezeep een grote hoeveelheid vloeibaar wasmiddel kan toveren, is hij degene die ons hier in huis altijd van een voorraad naar lavendel geurend sop voorziet.

Zijn we in Frankrijk, waar het afvoerwater van de wasmachine recht de tuin in vloeit, dan ben ik het die steevast een middeltje van klimop brouwt (ik opteer doorgaans voor een citrusgeurtje).

En nu het herfst is, is het de beurt aan de paardenkastanje om te shinen. Say what now: paardenkastanje?! Yes! Want hoewel het concept ‘wasnoten’ wellicht al bekend is in bio-minnende huishoudens, is minder geweten dat we ook wasnoten uit onze spreekwoordelijke achtertuin kunnen halen! De wasnoten die je in de winkel koopt groeien immers  in (sub)tropische gebieden en moeten dus van erg ver komen. Daar gaat de ecologische winst…

Paardenkastanjes daarentegen groeien bij jou om de hoek, zijn in overvloed aanwezig en – bonuspunten! – ze zijn gratis. Let op: paardenkastanjes zijn níet eetbaar, in tegenstelling tot de puntige tamme kastanje (die, ondanks wat de naam doet vermoeden en ondanks hun gelijkende stekelige bolsters, vreemd genoeg helemaal geen familie is van onze paarden-variant). Althans, niet eetbaar voor ons mensen; wilde dieren eten ze wel op. Laat er dus altijd voldoende liggen voor onze vierpotige vrienden. Gelukkig is dat niet moeilijk: een enkele boom brengt honderden tot zelfs duizenden kastanjes voort! Zoveel passen er sowieso niet in jouw zakje.

Maar hoe gaan we nu van noot naar wasmiddel?

Je hebt twee opties: ofwel maak je meteen een (kleine) hoeveelheid wasmiddel van je vers geraapte kastanjes, ofwel hak en droog je je noten en maak je van deze gedroogde ‘brokjes’ telkens een nieuwe batch. Het vloeibare eindproduct is slechts een paar dagen houdbaar in de koelkast, dus het heeft geen zin al je kastanjes meteen te verwerken tot wasmiddel.

Om de kastanjes te drogen: Hak ze, plet ze, hamer ze, blender ze: alle methodes zijn goed om je kastanjes te verkleinen. Hoe kleiner je uiteindelijke stukjes, hoe minder lang ze moeten weken.

Wil je ze gebruiken voor de witte was, dan haal je best de donkere schil ervan af, maar dat is wel een prutswerkje. Mijn ervaring is dat het met een notenkraker het vlotste gaat.

Leg ze in een droogoventje of zet ze bijvoorbeeld enkele dagen lang in een mandje of zeef bovenop een warme chauffage. Let op dat ze echt door en door droog zijn, anders zullen ze gaan schimmelen eens je ze naar een gesloten pot overbrengt!

Gebruik per wasje zo’n 5 kastanjes, oftewel ½ cup van je gedroogde gruis. Heb je erg veel was of is hij erg vuil, gebruik dan dubbel zoveel.

Heb je haast? Niet vooruit gepland? Te druk in je hoofd? Hou het dan hierbij. Steek je stukjes in een zakje (mag ook een oude sok zijn) en steek dat bij je wasgoed in de trommel. Klaar.

Voor de uitgebreide versie: Overgiet je kastanjes met heet of kokend water (ongeveer 50ml per kastanje) en laat dit trekken. Voor erg fijne stukjes kan een half uurtje al voldoende zijn. Voor grover gehakte stukken laat je het mengsel best een nachtje weken.

Uiteindelijk heb je een wittig water. Zeef dit door een neteldoek of fijne zeef en tadaaa! Je wasmiddel is klaar. Gebruik ongeveer 250 - 500 ml per wasbeurt. Hou je niet van geurloze was? Voeg dan eventueel enkele druppels etherische olie toe.

En, wast dit nu witter dan wit? Neen, helaas niet. Van puur natuurlijke middelen kunnen we meestal niet verwachten dat ze extreme resultaten behalen zoals sommige chemische producten dat wel doen. Maar in ruil daarvoor zijn ze wel veel zachter voor de planeet. En is dit voldoende voor een doordeweeks wasje? Absoluut wel!

Trouwens, ga maar na: van het rapen van de kastanjes tijdens je herfstwandeling, over het verwerken, tot het laten weken: het heeft allemaal iets meditatiefs. Dit is slow living op z’n best.

Ga jij het proberen? Of heb je het geprobeerd? Laat hieronder zeker weten wat je ervaring was!