Zoeken
  • Lies

De zomer in een fles: homemade limoncello!

Vakantie, Italiaans eten, heerlijk lang natafelen in de buitenlucht, zwoele avonden,... Daar moet ik aan denken bij het horen van het woord 'limoncello'. Een zomerser drankje kan ik me haast niet indenken.

Maar wist je dat limoncello echt verrassend simpel is om zelf te maken? En leuk. En, niet onbelangrijk: verrukkelijk!!



Waarom zou je limoncello zelf maken?

- Je hebt complete controle over wat erin gaat: hoeveel alcohol, hoeveel suiker, de kwaliteit van je ingrediënten,...

- Ik vind het altijd ontzettend zonde om de schillen van citroenen níét te gebruiken. Dus ik doe er steeds vanalles mee: ik droog ze voor in thee, ik rasp ze vers voor, bijvoorbeeld, overheerlijke desserts, ik laat ze infuseren in azijn om er ecologisch schoonmaakmiddel mee te maken, en... voor dit dus. Never waste a good lemon peel! ;-)

- Het geeft zoveel meer voldoening om iets te consumeren wat je zelf hebt gemaakt boven iets wat je hebt gekocht. Vooral als het zo makkelijk en heerlijk is als dit spul.

- Het is ontzettend leuk om als cadeautje te geven!

- Waarom niet?


Het lijkt wel of je op internet geen twee gelijke recepten terugvindt. Dus mijn advies is: probeer en experimenteer. Smaken verschillen en door het zelf te maken kan je net zo lang uitproberen tot je jouw eigen perfecte drankje hebt gemaakt.

Je hebt er slechts vier ingrediënten voor nodig: citroenen, alcohol, suiker en water. That's it.


- Citroenen: gebruik sowieso biologische citroenen! Je wil geen chemisch spul in je drankje...

Aantallen in recepten variëren van 5 tot 10 exemplaren. Hoe meer citroenen, hoe meer smaak natuurlijk, dus ik gebruik er lekker veel. Je hebt overigens niet de hele citroen nodig, maar enkel de zeste. Ik gebruik een aardappelschiller om het bovenste, gele laagje van de citroen te halen. Als er te veel wit van de schil bij zit zal je limoncello bitterder worden!

Overigens - maar dat is dus helemaal niet volgens de regels van de kunst! - schil ik niet al mijn citroenen in één keer, maar gewoon, telkens ik de vrucht of het sap voor een andere bereiding nodig heb. Dan gooi ik de nieuwe schil in de alcohol waar dus al langer andere schillen in liggen te infuseren. Shame on me? Misschien. Maar de smaak is er zeker niet minder om!